Kafamıza bir teneke geçirilir, elimiz kolumuz bağlı, tenekeye musluktan su damlatılır. İlk anlar çekilir olsada zamanla kafamızın tokmakla dövüldüğü düşüncesi belirecektir.
Bu kafamda çok yer etmiş olacak ki sürekli tekrar eden (periyodik) sesleri pek sevmem. Sadece sesleri değil hayattaki aynılıkları da sevmem. Ancak itiraf etmeliyim ki hayattaki aynılıkları fark/tespit etmek, sesleri fark etmek kadar kolay olmuyor. Kimileri son anlarında anlıyor, kimileri ise hiç bir zaman anlamıyorlar. Büyük hareketliliklerin içindeyken aldığımız sanal keyifler bizi yanıltıyor. Oysa herbiri diğerinin tekrarı olan günler sunuyor hayat bize...
1 yorum:
Dün gece uyumak için yatağıma girdiğimde,aynı seslerin,düşüncelerin kafamda dolaştığını hissettim.Biraz korku kaplamadı değil içimi açıkçası.Çünkü hep korktuğumdu tekrara düşmek,ezberlediğim yollardan yürümek,aynı çay bardağını kullanmak,eve gidip işe gelmek!
Silkinmek lazım dostum,bizi buna iten hayatında mutlaka zayıf bir halkası vardır!Kırmak lazım,kırıp kurtulmak lazım zincirlerden!
Bulmak kendimizi,tanımak,keşfetmek lazım önce...
Başlayalım mı?Ne dersin!
Sevgiyle kal...
Soner Alper
Yorum Gönder